اي كه بي تو خود مو تك و تنها مي بينم

هر جا كه پا مي زارم تو رو اونجا مي بينم

يادمه چشماي تو پر دردو غصه بود

قصه ي  غربت تو قد صد تا قصه بود

ياد تو هر جا كه هستم با منه داره عمر منو آتيش مي زنه

تو برام خورشيد بودي  توي اين دنياي سرد

گونه هاي  خيسمو دستاي تو پاك مي كرد

حالا اون دستا كجاست اون دوتا دستاي خوب

چرا بي صدا شده لب قصه هاي پوچ

اي كه باور ندارم اون همه خاطره مون

عاشق آسمونوپشت يك پنجرها

آسمون خوابيده خدا انگار خوابيده

انگار از اون بالا گريه هامو نديده

يادتو هر جا كه هستم با منه داره عمر منو اتيش مي زنه

    داريوش